Κάπου εκεί στην παρακμή

..που το φως θα εμφανίζεται ξανά χωρίς τις διαθλάσεις του κίτρινου

Τα μέσα ενημέρωσης στη χώρα μας έχουν προ πολλού πάψει να επιτελούν τον λόγο δημιουργίας τους, που είναι η αντικειμενική ενημέρωση του πολίτη-θεατή-αναγνώστη. Η διόγκωση ή υποτίμηση γεγονότων και δεδομένων, ανάλογα τη σκοπιμότητα, έχει γίνει ο κυρίαρχος κανόνας. Η τρομολαγνεία εντείνεται, ειδικά σε κεντρικά τηλεοπτικά κανάλια και συνδεόμενες ιστοσελίδες, μέσα που εξαρτούν σε σημαντικό βαθμό τη βιωσιμότητά τους από τη διαφημιστική δαπάνη, που κυρίως διανέμεται από την κεντρική εξουσία και τις ελεγχόμενες πηγές της.

Την περίοδο του κορωνοϊού, διαπιστώθηκε εξ υπαρχής πως ατομικές ελευθερίες και έλεγχος συνείδησης ήταν στο επίκεντρο του μανιπουλαρίσματος, ανεξάρτητα του σοβαρού υγειονομικού κινδύνου που είναι καταφανώς υπαρκτός και απειλεί την ανθρώπινη ζωή. Η φαινομενικά αθώα αιτιολόγηση του φόβου μπροστά στον αόρατο εχθρό, έγινε γρήγορα επίκλιση της ατομικής ευθύνης και κάπου εκεί ήλθαν στο προσκήνιο λοιμωξιολόγοι, πνευμονολόγοι, εντατικολόγοι και γενικά κάθε λογής επαγγελματίες υγείας με έφεση στο τηλεοπτικό κλικ. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, ουσιαστικά υποκατέστησαν μέρος της πολιτικής εξουσίας, με τις ευλογίες της βέβαια, αφού μπροστά στην ευθύνη του (μοιραίου) λάθους, η ανακούφιση της μεταβίβασης αρμοδιότητας και ρόλου, έστω και άτυπης, είναι ανακουφιστική.

Κάπου εκεί, όλο αυτό το «οικοσύστημα» συγχρωτίστηκε με τα τηλεοπτικά στούντιο που εν μέσω  virtual σκηνικού, μεταβλήθηκαν σε μονάδες εντατικής θεραπείας, το μόνο που λείπει είναι ο κεντρικός παρουσιαστής να φορά λευκή ρόμπα. Κάπου εκεί άρχισαν τα γνωστά «οι επόμενες 15 ημέρες είναι κρίσιμες» και «συνεδριάζει η επιτροπή ώστε να πάρει κρίσιμες αποφάσεις», κάπου εκεί το (όποιο) μέτρο πήγε περίπατο.

Αρχές 2021, το γενικότερο επικοινωνιακό αλαλούμ, με το εκκλησιαστικό αντάρτικο που ακολούθησε την απαγόρευση των Θεοφανίων, ήλθε να επισκιάσει η εκ νέου προσπάθεια για άνοιγμα  της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Κάπου εκεί, ο γενικός πληθυσμός, που σε γενικές γραμμές προσπαθεί με αξιοπρέπεια και νηφαλιότητα να ανταπελθει της γενικευμένης ανωμαλίας που εκτυλίσσεται, παρακολουθεί σοκαρισμένος προβεβλημένους πανεπιστημιακούς ερευνητές να ζητούν από τις 9 Ιανουαρίου..κλείσιμο των τάξεων του Γυμνασίου και των Α’ και Β΄Λυκείου….μέχρι το τέλος της σχολικής περιόδου, ήτοι αρχές Ιουνίου!

Οι εξωφρενικές αυτές ΔΗΜΟΣΙΕΣ τοποθετήσεις, εκτός των άλλων, εγείρουν σοβαρό ερώτημα για την επιστημονική επάρκεια αυτών που τις διατυπώνουν, αφού ως γνωστόν, τα δεδομένα εκτιμώνται σε χρονικό ορίζοντα που δεν πρέπει να υπερβαίνει της 15 ημέρες, αφού κάτι διαφορετικό δεν συνάδει με την τεκμηρίωση της λογικής.

Κάπου εκεί, θα έπρεπε να επέμβουν  οι Αρχές που ελέγχουν την ποιότητα και καθορίζουν τα όρια του δημόσιου λόγου, μαντέψτε τι (δεν) έγινε πάλι. Κάντε εικόνα τα παιδιά από 12-18 ετών, κολλημένα για το υπόλοιπο της σχολικής  χρονιάς μπροστά σε μία οθόνη, που την έχουμε βαφτίσει Εκπαίδευση και πίσω της κρύψαμε όλες τις αδυναμίες ενός δημόσιου συστήματος παιδείας, φουλ στην παραπαιδεία.

Κάπου εκεί, εντέχνως αποσιωπάται η ραγδαία αύξηση των ψυχικών νοσημάτων και η σοκαριστική χρήση ψυχοτρόπων ουσιών εντός περιοριστικών μέτρων, για αυτά τα σοβαρά φαινόμενα προφανώς και δεν θα δούμε επαγγελματίες υγείας να συνωστίζονται στα τηλεοπτικά στoύντιο και πάνελ.

Κάπου εκεί, που ελπίζουμε εν ευθέτω να μην ξαναβρεθούμε, κάπου εκεί που το φως θα εμφανίζεται ξανά χωρίς τις διαθλάσεις του κίτρινου.