“Ασφαλιστικό-αγορά εργασίας-πρόνοια & περίθαλψη ”: το τρίπτυχο μιας συνεχιζόμενης απορρύθμισης

Ανταλλαγή εργαζόμενων από ακριβότερα σε φθηνότερα εργατικά χέρια

Τετραγωνίζεται ο κύκλος;

Τα υπουργεία Oικονομικών και Eργασίας “τετραγώνισαν τον κύκλο”, χώνοντας τη σκόνη στις γωνίες του. Άλλωστε ο άνεμος φαντάζει ούριος, τι και αν τα μποφόρ “βαράνε κόκκινο”.

Η Eυρωπαϊκή Eπιτροπή έδωσε κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο διανομής των κονδυλίων, συνολικού ποσού εως 32 δις, που δικαιούται η Ελλάδα από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Στις προτάσεις που “ΣΥΣΤΗΝΟΝΤΑΙ” στο δημοσιονομικό πεδίο, είναι χαρακτηριστική η έμφαση που δίνεται στη μείωση του μη μισθολογικού κόστους, μέσω του περιορισμού των φόρων και εισφορών στην εργασία, έτσι ώστε να μην επηρεάσει τον προϋπολογισμό και να μη μειωθούν περαιτέρω τα κρατικά έσοδα. Στοχευμένη βέβαια και η σύσταση για μεταρρυθμίσεις, βελτιώνοντας τα προγράμματα κάλυψης βραχυχρόνιων αναγκών εργασίας και επιδομάτων ανεργίας. Δε θα μπορούσαμε να αμφισβητήσουμε, ότι η Eπιτροπή ενέκρινε το σχέδιο Πισσαρίδη. Tο θεμελιώδες ερώτηματα είναι, αν ο τρόπος εφαρμογής θα φέρει το αποτέλεσμα των στόχων.

Η κυβέρνηση έχει ήδη προβεί σε μειώσεις εισφορών κατά 0,9% τον Ιούνιο και έχει εξαγγείλει το σύνολο των μειώσεων κατά 3 %, δηλαδή οι συνολικές εισφορές εργοδοτών και εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα, από το 39,7% διαμορφώνονται πλέον σε 36,7%. Η πηγή των μειώσεων είναι από εισφορές υπέρ ΟΑΕΔ και ΕΛΠΕΚ, ενώ η σταθερή συνδρομή των 7,1% σε προγράμματα υγείας φαίνεται ότι μειώνεται, “πετώντας στον καιάδα” επιδόματα μητρότητας, ανεργίας και επιμορφωτικά, λαεκ κ.ο.κ.

Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, ο ΟΑΕΔ -ο οποίος ήδη έχει αρκετά προβλήματα- πρόκειται να απωλέσει 800 εκατομμύρια ευρώ το 2021. Αν προσθέσουμε και τη μείωση του Ιουνίου, τότε μιλάμε για συνολικές απώλειες άνω του 1 δις ευρώ, τη στιγμή που η (καταγεγραμμένη) ανεργία παραμένει σταθερά πάνω από 1.000.000 άτομα και το εργατικό δυναμικό μειώνεται. Εύλογα κάποιος αντιλαμβάνεται, ότι ο οργανισμός θα αντιμετωπίσει πρόβλημα στην υλοποίηση νέων προγραμμάτων εργασίας, παρά τις συστάσεις για βελτιώσεις ώστε να καλύπτονται άμεσα οι ανάγκες της αγοράς εργασίας. Ήδη στα προγράμματα που υλοποιούνται, οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να απορροφήσουν τους άνεργους, δεδομένου ότι οι όροι είναι τόσο δεικτικοί που αυτόματα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποκλείονται. Αποτέλεσμα αυτού, οι θέσεις να εξαγγέλονται αλλά να μην καλύπτονται.

Στο νέο πρόγραμμα των 100.000 θέσεων, βλέπουμε την εκκωφαντική απουσία θεσπιζόμενης διάταξης περί απαγόρευσης απολύσεων. Αντ’ αυτού, περιλαμβάνεται ο όρος “να παραμένουν ο ίδιος αριθμός εργαζόμενων”, κοινώς, πραγματοποιείται μία ανταλλαγή εργαζόμενων από ακριβότερα σε φθηνότερα εργατικά χέρια.

Μετά το φιάσκο του “Συν-Εργασία”, βρισκόμαστε προ το πυλών για την εφαρμογή του πιο  παράδοξου νομοσχεδίου που, εμμέσως πλην σαφώς, επιτρέπει την αντικατάσταση υφιστάμενων θέσεων εργασίας, με επιδοτούμενες. Εύκολα αντιλαμβανόμαστε ότι δεν πρόκειται για πρόγραμμα καταπολέμησης της ανεργίας, αλλά μιας ανακύκλωσης ανέργων, δίνοντας το κίνητρο στους εργοδότες για φθηνότερους εργαζόμενους.

Καμπανάκι για τους ασφαλισμένους είναι και η απόφαση του ΕΦΚΑ να μην ανανεώνει την ασφαλιστική ικανότητα με βεβαιώσεις ασφαλιστικών εισφορών, κάτι που ίσχυε μέχρι πρότινος. Οπότε όσοι αποκτούν δικαίωμα ασφαλιστικής ικανότητας θα περιμένουν να ενημερωθεί  το σύστημα. Παρόλο που δίνεται περιθώριο ενός μηνός ( δύο μήνες για το Δημόσιο) ώστε να υποβάλλουν ΑΠΔ, στην καλύτερη των περιπτώσεων θα ενημερωθεί η καρτέλα του ασφαλισμένου ένα εξάμηνο μετά, μέχρι τότε αποκλείεται από κάθε είδους παροχή.

Τη στιγμή δε, που η πρωτοβάθμια περίθαλψη λιγοψυχά και αδυνατεί να εξυπηρετήσει. Τρανταχτό παράδειγμα, στο Δήμο Χαλανδρίου, που διαθέτει δύο Κ.Υ, διαθέσιμα  ραντεβού για πνευμονολόγο δεν υπάρχουν μέχρι τις 2/12 που υπολογίζει το σύστημα, ενώ και για παθολόγο η διαθεσιμότητα παραπέμπει μετά από έναν μήνα, στο ένα εκ των δύο καταστημάτων. Το ίδιο συμβαίνει σε όλους τους Δήμους, με όλες τις ειδικότητες.

Σε μια περίοδο που η προστασία της υγείας κρίνεται πιο αναγκαία από ποτέ, η πρόσβαση στην περίθαλψη γίνηκε δυσδιάβατη και μένει να δούμε “τι μέλλει γενέσθαι”.

Ως κατακλείδα, θα αναφέρουμε πως ασφαλιστικό, αγορά εργασίας και υγειονομική κάλυψη “τίθενται σε καραντίνα”, μέχρι νεοτέρας. Απλώς, ενώ για τον κορωνοϊό είναι περίπου βέβαιο πως σε εύλογο χρονικό ορίζοντα θα υπάρξουν φάρμακα και εμβόλιο-α, στην περίπτωση των προαναφερομένων η θεραπεία φαίνεται πως παραπέμπεται στις καλένδες και η αντιμετώπιση γίνεται με ασπιρίνες και ελαφρά αναλγητικά. Παρηγοριά στον άρρωστο δηλαδή..