Συμπόσιο μεταξύ φίλων

Yπάρχει κι εκείνο το κομμάτι εραστών που γοητεύεται από τον νου, από τη σοφία και την πνευματικότητα

Σε πείσμα μιας εποχής που κυνηγά την εικόνα, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον σε εξωτερικά χαρακτηριστικά, υπάρχει κι εκείνο το κομμάτι εραστών που γοητεύεται από τον νου, από τη σοφία και την πνευματικότητα, κάτι  που παλιότερα συναντούσες σε σχέση δασκάλου-μαθητή μα στις μέρες μας έρχεται να αναπληρώσει το κενό στην έκφραση, την ανάγκη του ατόμου να βάλει σε λέξεις  ερωτήματα, να αφουγκραστεί, να ακουμπήσει στα ενδότερα.

Είχα έναν πολύ καλό φίλο, τον Γιώργο που δεν είναι πια εδώ παρά μονάχα με ένα δικό μας συμφωνημένo τρόπο, ο οποίος συνήθιζε να λέει, “να φιλοσοφείς με τους φίλους σου, με τον εραστή σου να κάνεις άλλα πράγματα, κουράζουν αυτά”, βγάζοντας έτσι το παράπονο και την αδυναμία να συναντηθεί πνευματικά με μια ερωμένη. Συνήθιζε παράλληλα να αναγνωρίζει την ανάγκη και των δυο μας να προηγείται μια ερωτική πράξη μεταξύ εγκεφάλων που θα κατέληγε στο υπόλοιπο σώμα, στην καθαρά σαρκική επαφή, και όχι της σαρκικής επαφής ως προεόρτιο μιας σύνδεσης. Είχε κοινώς αναγνωρίσει την έννοια του sapiosexual σε μακροσκελείς συζητήσεις μεταξύ φίλων που αναζητούν εναγωνίως τη γοητεία της ψυχής.

Για πρώτη φορά τον όρο sapiosexual ως έννοια, με πιθανή απόδοση στα ελληνικά ευφυϊολάγνος, την συναντάμε στο συμπόσιο του Πλάτωνα και συγκεκριμένα στον μεθυσμένο λόγο του Αλκιβιάδη για τον Σωκράτη, τον οποίο παρουσιάζει ως Σειληνό, κυρίαρχη μορφή των συμποτικών εθίμων, ο οποίος εξωτερικά είναι άσχημος αλλά μέσα του κρύβει ανείπωτη ομορφιά. Στη συνέχεια, εκδηλώνοντας φόβο και θαυμασμό, δηλώνει την αδυναμία του να αντισταθεί στην ισχυρή έλξη του προς αυτόν, παρομοιάζοντάς την με το τραγούδι των Σειρήνων.

Στην λέξη sapiosexual, το “sapio” προέρχεται από το «sapiens», σοφός, και όχι από το…σάπιος, κάτι που μπορεί να σκεφτεί κάποιος σε πρώτη φάση. Από το Sapio εμπνεύστηκαν και για την δημιουργία μιας εφαρμογής γνωριμιών, όπου η φυσική και η διανοητική έλξη βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Το όλο στήσιμο παραπέμπει κάπως στο Tinder, με τους χρήστες όμως να απαντούν ερωτήσεις όπως “ποιο είναι το μεγαλύτερο επίτευγμά σας” για να υπάρξει αντιστοίχιση, επαφή και συνομιλία.

Πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο όρος ως έννοια δεν υφίσταται και δημιουργείται καθαρά από την ηθελημένη διαφοροποίηση ενός ατόμου. Προσωπικά μιλώντας και  κάνοντας μια αναδρομή στην εξωτερική εικόνα των κατά καιρούς συντρόφων, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Θεωρώ ότι είναι μεγαλύτερη η ανάγκη μιας πνευματικής επικοινωνίας από το προφανές συμπέρασμα απλής ικανοποίησης ναρκισσισμού.