Ύψιλον πεζό

« Σ΄αγαπώ σημαίνει εγώ σ΄αγαπώ, εσύ δεν έχω ιδέα τι κάνεις»
Υπάρχουν κάποια σώματα που φοράνε μια υπομονή,

όχι σα το δικό μου, που ούτε το “υ” δε στέκεται πάνω του

Αρκετά συχνά  γράφω ποιήματα στο κινητό και τα στέλνω με μήνυμα σε μένα. Έχω μαζέψει  λοιπόν εισερχόμενα με ποιήματα, φράσεις και λέξεις. Κάπου-κάπου λέω να τα μαζέψω και κάτι να τα κάνω, κάπου να τα συγκεντρώσω. Σήμερα λοιπόν θα σου μιλήσω για τούτο εδώ το δίστιχο, της υπομονής , που αν έπρεπε να του βάλω μια λεζάντα , ενηλικίωση θα έβαζα. Θα σου μιλήσω λοιπόν για τα σώματα σα και το δικό μου, εκείνα τα σώματα που όταν συμβαίνει κάτι όμορφο , έχουν μια στρογγυλή χαρά. Πώς να σταθεί λοιπόν κάτι σε έναν κύκλο που μόνο γυρίζει, γυρίζει, γυρίζει. Πώς να σταθεί η υπομονή σε μια στρογγυλή αναπάντεχη ομορφιά; Κι όμως, στέκεται αν πας από τη μεριά του υ, του υ που χωράει το κόσμο όλο, το υ που είναι δοχείο, το υ που είναι στρογγυλό κι εκείνο, το υ που αν έφτιαχνα μια καινούρια λέξη τώρα δα, νομίζω θα διάλεγα το υνηλικίωση.

Εντάξει μη γελάς, είπαμε αν έφτιαχνα μια καινούργια λέξη. Διαλέγω να τροποποιήσω την ήδη υπάρχουσα και να της βάλω ένα υ μπροστά, γιατί η ενήλικη ζωή του ανθρώπου περιλαμβάνει και την ψυχολογική ανάπτυξη, γιατί θέλει κάπως να έχεις τοποθετήσει λίγο τα πράγματα, γιατί θέλει να είσαι λίγο πιο ώριμος, λίγο πιο σοφός για να χωράς κι άλλους, να βγαίνεις λίγο από εσένα σου και να βλέπεις και τον άλλον. Δεν είναι μόνο το εγωιστικό κομμάτι, που πίστεψε με είναι τεράστιο, όσο κι εκείνο το κομμάτι του παιδιού που έχεις μέσα σου, του παιδιού που η χαρά είναι στρογγυλή σα μπαλόνι, του παιδιού που του παίρνεις το στρογγυλό γλυφιτζούρι μέσα από τα χέρια.

Φαντάσου λοιπόν στην ενήλικη ζωή σου, να πετάγεται ξαφνικά ένα παιδί, φαντάσου σε όλους τους χρόνους τους οποίους ζεις ξαφνικά, να πετάγεται η ανεμελιά και το άχρονο, κι όλο αυτό να σε ρουφάει και να μη βλέπεις τίποτα άλλο. Δε ξέρω να σου πω τι να κάνεις με το παιδί μέσα σου, αν ήξερα θα ήταν όλα πιο εύκολα. Μάλλον θα σου έλεγα να κρατήσεις την χαρά και την αγάπη, την άδολη, να ανοίξεις το στρογγυλό της χαράς κι ας έχει γωνίες, να θυμάσαι πως το υ είναι στρογγυλό και λειαίνει τις γωνίες κι αν η υπομονή ξεκινάει με αυτό , κάτι ήξεραν παραπάνω εκείνοι που την έγραψαν έτσι. Δε σου λέω να πας με το χρόνο των άλλων, σου λέω να πας πιο σιγά και κάπου να συναντηθείς και να σου πω και κάτι ακόμη, αν υπάρχει αγάπη θα συναντηθείς.

Κι όπως μου υπενθυμίζει συνεχώς η φίλη μου η Λου, ο Λουντέμης , έλεγε « Σ΄αγαπώ σημαίνει εγώ σ΄αγαπώ, εσύ δεν έχω ιδέα τι κάνεις», όχι ότι δε σε νοιάζει, αλλά σημασία έχει να αγαπάς, με όση δύναμη έχεις.