Νίκος Μουγιάρης, ο σπουδαίος Έλληνας της Διασποράς

Αξίες και ιδέες, οι λέξεις που τον περιγράφουν

Μια κοινωνία μεγαλώνει όταν ηλικιωμένοι άντρες φυτεύουν δέντρα στη σκιά που γνωρίζουν ότι δεν θα καθίσουν ποτέ. Ο Νίκος φύτεψε ολόκληρα δάση

                                             

HALC (Hellenic American Leadership Community) για τον Νίκο Μουγιάρη

 

Μετανάστης. Μια λέξη που τον περασμένο αιώνα προσδιόρισε, στον υπερθετικό βαθμό, ζωές ανθρώπων που πάλεψαν για μια καλύτερη ζωή. Καράβι ή αεροπλάνο, το μαντήλι που κουνούσαν οι συγγενείς, το χέρι που κουνούσε αποχαιρετώντας τα πάτρια εδάφη ένας εμιγκρές, που γεννήθηκε στην Αθηένου της Κύπρου, και το 1964 -σε ηλικία 19 χρονών-έφτανε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.

Νίκος Μουγιάρης, το όνομα του νεαρού που έμελλε να γίνει η επιτομή του αμερικάνικου όνειρου, για χιλιάδες έλληνες και ελληνοκυπρίους που θα πραγματοποιούσαν το ίδιο δρομολόγιο. Ο φτωχός φοιτητής πραγματοποίησε σπουδές ως χημικός μηχανικός, λαμβάνοντας δάνειο ύψους 6.000 δολαρίων και εν συνεχεία, ίδρυσε τη MΑΝΑ Products, η οποία έγινε μία εκ των κορυφαίων εταιρειών καλλυντικών, παγκοσμίως. Και όμως, αυτός ο μεγιστάνας παρέμεινε ταπεινός και αυστηρά προσηλωμένος στην πραγματική φιλανθρωπία, ταυτόχρονα δίνοντας ξεκάθαρη προτεραιότητα στον Ελληνισμό και τη διακονία του.

Η μεγάλη διαχρονική του παρακαταθήκη ήταν το περίφημο HALC (Hellenic American Leadership Council), ουσιαστικά το μεγαλύτερο think tank από διακεκριμένους νέους ελληνοαμερικάνους και ελληνοκύπριους που ζουν στην Αμερική. Ένας οργανισμός με σημαντικές δράσεις επηρεασμού της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής υπέρ των ελληνικών συμφερόντων, με τεράστια εκπαιδευτική υποστήριξη σε ελληνόπουλα, που έχουν την ικανότητα άλλα όχι την οικονομική δυνατότητα να διακριθούν.

Για να αντιληφθούμε το εύρος του έργου Μουγιάρη, ας δούμε τα εμβληματικά του έργα:

Η δημιουργία προγράμματος μόρφωσης στην εταιρεία ΜΑΝΑ, το οποίο προσφέρει υποτροφίες στους εργαζόμενους και στα παιδιά τους, ώστε να έχουν την ευκαιρία να σπουδάσουν.

– Η υποστήριξη του Ιδρύματος Μαλάικα, στο Κόγκο, το οποίο βοηθά 250 κορίτσια να μορφωθούν, ενδυναμώνοντας έτσι την κοινότητά τους

– Η υποστήριξη του Ιδρύματος «Ο Παράδεισος των Παιδιών» στη Σιέρα Λεόνε, το οποίο βοηθά τα παιδία να έχουν τροφή και να μορφωθούν

– Πάρα πολλούς ανθρώπους και οικογένειες που είχαν ανάγκη, είτε γιατί έχασαν τα σπίτια τους, είτε γιατί είχαν σοβαρές αρρώστιες, και ιδιαίτερα παιδιά

– Η στήριξη του Πανεπιστημίου Ratgers με τη δημιουργία της Έδρας Σπουδών Οδυσσέα Ελύτη, η οποία παρέχει Ελληνικές Σπουδές σε Έλληνες και ξένους φοιτητές.

– Έχει στηρίξει το Πανεπιστήμιο St Johns με τη δημιουργία του Κέντρου Ελληνικών σπουδών, στέλνοντας φοιτητές στην Ελλάδα για να παρακολουθήσουν μαθήματα και να μάθουν Ελληνικά.

– Έχει στηρίξει στο Πανεπιστήμιο Queens το τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών σπουδών.

– Το Hellenic Firm Society για τη δημιουργία ταινιών από Έλληνες σκηνοθέτες στο φεστιβάλ της Νέας Υόρκης.

– Τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Αμερικής από το 1975 μέχρι σήμερα για την προώθηση της Κυπριακής κουλτούρας και παραδόσεων.

Ο Νίκος Μουγιάρης αφιέρωσε τη σκέψη, την καρδιά του, την ίδια του τη ζωή με ανιδιοτέλεια, υπέρ ενός οράματος για την πατρίδα, χωρίς να φοβηθεί να έλθει πολλάκις αντιμέτωπος με το ισχυρό (φιλο)τουρκικό λόμπι, χωρίς ποτέ να δειλιάσει μπροστά στην προαγωγή του εθνικού σκοπού.

Πολύ γρήγορα αντιλήφθηκε τη σημασία της ενιαίας παρουσίας και στάσης του ελληνοαμερικάνικου λόμπι της Ουάσιγκτον που είχε κατακερματιστεί και πολυδιασπαστεί. Κατάφερε να το ενώσει, να κερδίσουν πολλές μάχες παρασκηνίου, που πιθανά ποτέ δεν θα δουν το φως της δημοσιότητας. Προσωποποίησε την Ελλάδα που μεγαλουργεί εκτός των φυσικών συνόρων, μακριά από τις παθογενείς εγχώριες συνθήκες που δημιουργούν κλίμα παρακμής και τέλματος. Δυσφορούσε όταν εντόπιζε wonna be λομπίστες, οι οποίοι αντί να παλεύουν για τα εθνικά θέματα, διαγωνίζονταν για την καλύτερη φωτογραφία με αμερικάνους επίσημους.

Πατριώτης, ευεργέτης, σεμνός και μετριόφρων. Αξίες και ιδέες. Αυτές είναι οι λέξεις που τον περιγράφουν. Ο ιστορικός, ο στοχαστής, στέκει με δέος μπροστά στο δένδρο ζωής του Μουγιάρη.Έφυγε πριν 2 χρόνια από τη ζωή, σε ηλικία 74 ετών, αλλά το έργο του θα μνημονεύεται αιώνια.

«Η Πατρίδα θέλει αγάπη και μερικές φορές η αγάπη δεν αρκεί να είναι μόνο ευχή. Η αγάπη χρειάζεται δουλειά πολλή, υπομονή, πείσμα και μεθοδικότητα», είχε πει σε μία ομιλία του. Και είναι αλήθεια, αυτή η Πατρίδα, όσες φορές κι αν πισωγυρίζει, πάλι τον δρόμο της θα βρει, γιατί θα έχει σύγχρονους ήρωες σαν τον Μουγιάρη να την οδηγούν.

Κλείνοντας αυτή τη σύντομη αναφορά σε ένα ρηξικέλευθο έργο ζωής, ας ακούσουμε τον μεγάλο φιλέλληνα Γερουσιαστή Robert “Bob” Menendez να μιλά για τον Μουγιάρη. Ο Γερουσιαστής θα είναι ο νέος πρόεδρος της πανίσχυρης Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας.