Όταν οι γυναίκες γράφουν ιστορία

Συνηθίζουμε να μνημονεύουμε τις μεγάλες στιγμές στα ομαδικά αθλήματα που αφορούν κυρίως ανδρικές ομάδες. Ωστόσο αυτό που λησμονούμε είναι πως πέρα από τις μεγάλες ατομικές επιδόσεις των γυναικών υπάρχουν και στιγμές σε ομαδικά αθλήματα που το ωραίο φύλο έχει γράψει τη δική του ξεχωριστή όσο και χρυσή ιστορία.

Πίσω στο 2010, όταν ο Αθηναϊκός του Τζώρτζη Δικαιουλάκου κατέκτησε το Euro Cup. Τι μπορεί να συνδέσει αυτή την επιτυχία, με τις δύσκολες ημέρες της πανδημίας που διανύουμε, μα φυσικά η παρουσία του σημερινού Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας Νίκου Χαρδαλιά. Ο οποίος τότε ήταν ανώτατος δημοτικός άρχοντας στον Βύρωνα και πρόεδρος του Ερασιτέχνη Αθηναϊκού. Ο Αθηναϊκός είναι ως τις μέρες μας η μοναδική γυναικεία ομάδα στο μπάσκετ που έχει κατακτήσει ευρωπαϊκό τίτλο, εγχείρημα δύσκολο να επαναληφθεί ιδίως στα χρόνια που διανύουμε. Ανήμερα την 1η Απριλίου του 2010, η ομάδα του Βύρωνα νικούσε τη Ναντέζντα στη Ρωσία βάζοντας γερές βάσεις για την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τίτλου. Μπορεί μια εβδομάδα αργότερα, να ηττήθηκε με 57-53 στο κλειστό της Εργάνης ωστόσο κατάφερε να κρατήσει το +8 του πρώτου αγώνα και ανέβηκε στην κορυφή της Ευρώπης. Η γυναικεία ομάδα μπάσκετ των «Λόρδων» συγκέντρωσε την αφρόκρεμα των Ελληνίδων παικτριών και σε συνάρτηση με τις ποιοτικές ξένες που διέθετε στο σύνολο της άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της.

Ένα πανίσχυρο σύνολο, για τα ελληνικά δεδομένα που κατάφερε να φτάσει ως το τέλος της διαδρομής. Με τον Νίκο Χαρδαλιά, να έχει το δικό του μερίδιο σε αυτή την ξεχωριστή στιγμή. Ο Αθηναϊκός επί ημερών του, κυριάρχησε απόλυτα εντός συνόρων, έχοντας ως κορυφαία στιγμή του το Euro Cup ολοκληρώνοντας τη σεζόν 2009-2010 με ένα φοβερό triple crown.

Ας θυμηθούμε αναλυτικά την πορεία εκείνης της περιόδου:

«Στην πρώτη φάση της διοργάνωσης ο Αθηναϊκός ενσωματώθηκε σε Όμιλο από κοινού με τέσσερις ακόμη ομάδες. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε δύο νίκες απέναντι στην αρμενική Γερεβάν (105-54, 79-87), μία νίκη και μία ήττα απέναντι στην τουρκική Μπεσίκτας (80-75 ήττα, 81-60 νίκη) και δύο νίκες απέναντι στη ρωσική Τσεβάκατα Βόλογκντα (83-73, 79-80). Στη «Φάση των 32» σημείωσε δύο νίκες απέναντι στην κροατική Μέντβεσκακ (54-80, 100-62), ενώ στη «Φάση των 16» ήταν σειρά της ουκρανικής Ντιναμό Κιέβου να υποκύψει δύο φορές (56-57, 81-66). Στους Προημιτελικούς διασταυρώθηκε με τη ρωσική Ντιναμό Μόσχας, ούτε αυτή όμως στάθηκε δυνατό να ανακόψει την πορεία του (84-60, 66-78). Στους Ημιτελικούς περίμενε μία ακόμη Ντιναμό, αυτή της ρωσικής πόλης Κουρσκ, που με τη σειρά της ηττήθηκε δύο φορές (58-64, 60-55). Στους τελικούς ο Αθηναϊκός αντιμετώπισε την τέταρτη αντίπαλό του από τη Ρωσία, τη Ναντέζντα Όρενμπουργκ (την οποία αξιοσημείωτα προπόνησε ο Δικαιουλάκος μερικά χρόνια αργότερα). Εκτός έδρας ο Αθηναϊκός αναδείχθηκε νικητής με σκορ 57-65. Στο τελευταίο ευρωπαϊκό παιχνίδι της χρονιάς, στο Κλειστό της Εργάνης, η ρωσική ομάδα επιβλήθηκε με σκορ 53-57, δεν κάλυψε όμως τη διαφορά του πρώτου αγώνα, και έτσι ο Αθηναϊκός έγινε η πρώτη ελληνική γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο».

Στο ρόστερ εκείνης της ομάδας δέσποζαν οι Τούλα Καλέντζου, Αφροδίτη Κοσμά, Ζωή Κεχαγιά, Πόλυ Σαρέγκου, Λολίτα Λύμουρα, Όλγα Χατζηνικολάου, Ρουθ Ράιλι, Νικόλ Σούλις, Βακίνα Βολονάκη, Γκιντάρε Πετρονάιτε, Κατερίνα Χαλικιά, Ιρένα Βιζμπαριένε και Καντίς Ουίγκινς.

Πάμε και στο σήμερα, όπου οι συνθήκες κρίσης έχουν φέρει τον ελληνικό αθλητισμό στο χειρότερο δυνατό σημείο. Οι ευρωπαϊκές επιτυχίες πλέον αποτελούν μακρινό όνειρο ενώ αυτό που έχει κυριαρχήσει είναι η σκληρή οπαδική αντιπαλότητα. Κυβερνητικοί πράγοντες που δεν ενδιαφέρονται για την ουσία του αθλητισμού, την ανάπτυξη του σε υγιείς βάσεις σηλαδή και το ελληνικό μπάσκετ να διανύει τη χειρότερη δυνατή περίοδο της ιστορίας του.

Εκλογικές διαμάχες και ίντριγκες έχουν φέρει το αγαπημένο άθλημα όλων των ελλήνων σε φάση απαξίωσης και συζήτησης για πράγματα άσχετα με την παραγωγική διαδικασία που θα έπρεπε να απασχολεί. Όσο θα υπάρχουν στο τραπέζι κομματικά συμφέροντα και ψευτοδιαμάχες, το άθλημα δεν πρόκειται να πάει μπροστά και θα συνεχίσει να είναι μακριά από τις μεγάλες διακρίσεις.

Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια επιτυχία που αφορά τις γυναίκες, πράγμα που δεν έχουμε συνηθίσει και απ’ ότι φαίνεται με βάση τα τωρινά δεδομένα θα κάνουμε χρόνια να ξαναδούμε.

Αυτό που μπορούμε να ελπίσουμε, είναι πως η νέα διοίκηση της ΕΟΚ θα μπορέσει να χαράξει την επόμενη ημέρα. Μακριά από τις μεγάλες διαμάχες των «θηρίων», εξαιτίας των οποίων την πληρώνουν όλοι οι υπόλοιποι. Των οποίων η φωνή, ποτέ δεν ακούγεται στα κέντρα αποφάσεων και όχι μόνο.          Μέχρι τότε η μεγάλη επιτυχία του Αθηναϊκού και των κοριτσιών του, θα μνημονεύεται τόσο για την εποχή όσο και για όλα τα θαυμαστά που τη συνόδευσαν.